Almanya'dan ve Almanya Merkezli Kuir Fotoğrafçılar

Özellikle sığınma ve göçten geriye çekilince, burada çok daha büyük bir soy hattı var: Alman ve Almanya merkezli fotoğrafçılar, kuir yaşamı fotoğraflamanın nasıl bir şey olduğunu — arzu, topluluk, toplumsal cinsiyet, gece hayatı, sıradan ev içi zaman — bunu bir bildiriye düzleştirmeden on yıllar boyunca çözmeye çalıştı. Kendi işim, mülteciler hakkındaki herhangi bir şeyin içinde durduğu kadar bu soy hattının da içinde duruyor. İşimi karşılaştırarak okuduğum kişiler bunlar.

Bir bakışta

Fotoğrafçı	Bulunduğu yer	Öne çıkan iş	Üslup
Wolfgang Tillmans	Berlin / Londra	Turner Ödülü 2000; Tate, MoMA retrospektifleri	Sıradan gerçeklik olarak kuir gündelik yaşam
Sven Marquardt	Berlin	Die Nacht ist Leben	Doğu Almanya yeraltından Berghain’e
Florian Hetz	Berlin	Üç kitap	Yakın planda bedenler, hiç yüz yok
Spyros Rennt	Berlin	Lust Surrender, Corporeal, Intertwined	Basılı olarak arşivlenmiş bir kuşak
Vincent Wechselberger	Berlin	READY	İçeriden seks işçiliği
Ilya Zakharin	Berlin	BODY	Çağdaş bedenler üzerinde klasik ışık
Matt Lambert	Berlin	VITIUM	Açık arzu, galeri ve ticaret
Jeannette Petri	Freiburg / Frankfurt	Beyond Binary	Kuşaklar boyunca non-binary yaşamlar
Joseph Wolfgang Ohlert	Berlin / Münih	Gender as a Spectrum, Bigger	Toplumsal cinsiyet üzerine on yıl
DeLovie Kwagala	Kampala / Berlin	East African Photography Award	Fetişleştirmeden aidiyet
Sitara Thalia Ambrosio	Almanya	Fragile as Glass	Çatışma haberciliği olarak kuir yaşamlar
Leander von Thien	Berlin	PhotoVogue	Yumuşak, kesişimsel topluluk
Malte Seidel	Berlin	—	Günlük tadında, ilan edilmemiş
Andrew J Burford	Berlin	—	Apartheid sonrası erkeklik ve beyazlık
Rinaldo Hopf	Berlin	Mein schwules Auge	Altyapı kurucusu
Samet Durgun	Berlin	Come Get Your Honey	Önce onur; zemin olarak kuirlik
Herbert Tobias	1924–1982	Vogue Paris, 1953	Öncü
Jürgen Baldiga	1959–1993	Schwules Museum’daki arşiv	AIDS krizi boyunca tanıklık

Kuir yakınlık nasıl fotoğraflanıyor

Wolfgang Tillmans Berlin / Londra

Çerçevesiz, duvara iğnelenmiş enstalasyonları bir sevgilinin portresini bir natürmortla ya da soyut bir ışık çalışmasıyla aynı düzleme koydu ve kuir arkadaşlığı ile normlara uymayan toplumsal cinsiyeti, gerekçe isteyen bir konu değil, sıradan yaşanan bir gerçeklik olarak sundu. 2000'de Turner Ödülü'nü kazandı — bunu kazanan ilk fotoğrafçı ve ilk İngiliz olmayan sanatçı — ve 2017'de Tate Modern'de, 2022-23'te MoMA'da retrospektifleri oldu. Almanya'da kuir gündelik yaşamı fotoğraflayan neredeyse her genç fotoğrafçı, bilsin ya da bilmesin, bugün onun açtığı görme biçiminin içinde çalışıyor.

Sven Marquardt Berlin

1980'ler boyunca Doğu Berlin'in Prenzlauer Berg semtinde, farklı görünmenin gözetim anlamına geldiği bir rejim altında, arkadaşlarını ve ilham perilerini yüksek kontrastlı siyah-beyazla fotoğrafladı. Berghain daha Berghain olmadan önce baş kapıcısı, ve mekânın kendi fotoğrafçısı — Doğu Almanya'nın kuir yeraltı sahnesi ile Berlin'in şimdi uluslararası çapta tanındığı kulüp kültürü arasındaki canlı halka.

Florian Hetz Berlin

Erkek bedenlerini aşırı yakın planda, neredeyse hiç yüz göstermeden fotoğraflıyor — ten, saç, yara izleri, birbirine bastırılmış et; kendi tabiriyle bir glory hole'dan bakmaya benzettiği bir kadraj mantığıyla. 2007'de geçirdiği ensefalit ciddi bir kısa süreli hafıza kaybına yol açtıktan sonra, gündelik hayatı fotoğraflamak önce bir kayıt tutma, sonra bir pratik hâline geldi; ardından üç kitap ve bir Deutsche Börse Photography Prize ön eleme listesi geldi. Bu yakın kadrajın altında yatan iddia, kuir cinselliğin de herkesinki kadar görsel sıradanlığı hak ettiği.

Spyros Rennt Berlin

2011'den beri Berlin'in kuir gece hayatını fotoğraflıyor, ve kendi yayımladığı kitapları — Lust Surrender, Corporeal, Intertwined — o erken işin açık yüklü hâlinden diptiklere, kucaklaşmalara ve sessiz ev içi anlara doğru ilerledi. Algoritmik denetim ve yükselen kiraların çağında, sansürsüz bir arşiv olarak bilinçli biçimde fiziksel kitaplar yayımlıyor; birikim, bir başka parti fotoğrafları dizisi değil, birlikte yaşlanan bir kuşağın kaydı gibi okunmaya başlıyor.

Bedenler, sınıf ve bir sahnenin kaydı

Vincent Wechselberger Berlin

Ostkreuzschule'den mezun olmasının hemen ardından yaptığı READY, kendi kuir seks işçiliği deneyiminden besleniyor ve diğer seks işçilerini içeriden fotoğraflıyor — arkadaşlar, kuir bedenler ve kendisi, tek, süreklilik taşıyan bir kişisel arşiv oluşturuyor. Açık yüzeyin altında asıl konu sınıf, emek, ve ötekileştirilmiş bir yaşamın imgesini her şeyden önce kimin kurabildiği.

Ilya Zakharin Berlin

İlk kitabı BODY'de (2024) cinselliği ve bedenselliği Rönesans resmine ve klasik heykele bilinçli göndermelerle çeken bir fotoğrafçı ve sanat yönetmeni — Berlin'in alışıldık flaş ağırlıklı gece hayatı görünümünden daha kontrollü, daha klasik bir üslup.

Matt Lambert Berlin

Die Lamb adı altında lüks moda kampanyaları ile açık kuir sanat filmi arasında çalışıyor; cinsel doğrudanlığı hem ticari hem galeri alanlarına taşıyor ve bedensel hazzı ikisi için de meşru bir konu olarak ele alıyor.

Arka plan değil konu olarak toplumsal cinsiyet

Jeannette Petri Freiburg / Frankfurt

Beyond Binary, kuşaklar boyunca non-binary insanların portrelerini katılımcıların kendi el yazısıyla yazdığı metinlerle eşleştiriyor — toplumsal cinsiyet, yaşlanma, aile, ırk, nöroçeşitlilik, özerklik — ve Almanya'nın en güzel kitap ödüllerinden birine kısa listede girdi. Kolektif bir belgeye dönüşen bir portre projesi.

Joseph Wolfgang Ohlert Berlin / Münih

Toplumsal cinsiyeti bir konu olarak birkaç yönden ele alan on yıl: Gender as a Spectrum (2016), toplumsal cinsiyet çokluğunu bir merak konusu değil bir başlangıç noktası olarak ele alan, seksen civarında portreye büyüdü; Bigger daha iri erkek bedenlerine yöneliyor; Mit Euren Spuren genç kuir fotoğrafçıları LGBTQIA+ yaşlılarla eşleştiriyor.

Daha geniş bir çevre

DeLovie Kwagala Kampala / Berlin

Toplumsal cinsiyet, aidiyet ve yerinden edilme üzerine, içindeki Siyah ve kuir bedenleri fetişleştirmeyi ya da mağdurlaştırmayı reddeden işler — Berlin'in fotoğrafçılık ekosisteminin içinde bir Doğu Afrika bakış açısı, ve East African Photography Award sahibi.

Sitara Thalia Ambrosio Almanya, d. 2002

Savaş, göç, toplumsal cinsiyet ve insan hakları üzerine bir foto muhabiri. Fragile as Glass, Ukrayna'daki kuir yaşamları izliyor — burada kuir fotoğrafçılık, kulüp kültürü ya da portrecilik değil, çatışma haberciliği hâline geliyor.

Leander von Thien Berlin

Kesişimsel bir açıdan, kuir topluluğu merkeze alan yumuşak, sakin görüntüler; erkekliğin, önyargının ve özgürleşmenin buluştuğu yer olarak beden.

Malte Seidel Berlin

Bedenlerin, manzaranın ve sıradan Berlin'in günlük tadında fotoğrafları; kuirliğin, her karenin bunu ilan etmesine gerek kalmadan var olmasına izin veriyor.

Andrew J Burford Berlin

Güney Afrikalı; erkeklik, beyazlık ve apartheid sonrası yetişme tarzı üzerine fotoğraf, video, performans ve enstalasyon arasında çalışıyor — gücün bir bedenin içine nasıl inşa edildiğini göstermek için kullanılan bir otobiyografi.

Rinaldo Hopf Berlin

Mein schwules Auge'un uzun süredir ortak editörü, ve on yıllardır, yukarıdaki işlerin çoğunun var olabilmesini sağlayan yayıncılık ve sergileme altyapısının kurucularından.

Samet Durgun Berlin

Come Get Your Honey, yukarıdaki işlerin bazılarının yaptığı gibi her karede kendini görünür biçimde kuir olarak ilan etmiyor — daha çok Petri'nin ve Ohlert'in üslubuna yakın; konu önce onur ve özgüllük, kuirlik ise manşet değil, üzerinde durduğu zemin.

Öncesinden gelen iki isim

Herbert Tobias 1924–1982

1953'te Vogue Paris için çekim yapan ilk Alman fotoğrafçı — ve aynı yıl, bir gey mekânına yapılan polis baskınını protesto ettiği için Fransa'dan sınır dışı edildi. Mapplethorpe'tan on yıllar önce, gey basınının gizlice dolaştığı bir ülkede, duyusal siyah-beyaz erkek çıplakları ve portreler yaptı, ve Almanya'da AIDS'e bağlı bir hastalıktan ölen ilk tanınmış sanatçılardan biriydi.

Jürgen Baldiga 1959–1993

Batı Berlin'de AIDS krizi boyunca sevgililerini, arkadaşlarını ve drag sanatçılarını fotoğrafladı; kendi hastalığına dair öz portreler de dahil, binlerce fotoğraf ve kırk günlük bıraktı. Schwules Museum'da tutulan arşivi şu anda gerçek bir yeniden canlanma yaşıyor — tanıklık olarak içeriden fotoğrafçılığın on yıllar sonra neye dönüştüğünün kanıtı.

Benimki nerede duruyor

Bütün bunlarla paylaştığım şey, alternatifi reddetmek: kuirliği açıklanması gereken bir sorun olarak fotoğraflamak yerine, açıkça fotoğraflanmak için izin gerektirmeyen bir yaşama biçimi olarak ele almak.

Seri burada. Daha dar alan — özellikle kuir mülteci fotoğrafçılar — burada.