Samet Durgun Fotoğrafçı
Dizin
TR

Almanya'dan ve Almanya Merkezli Kuir Sanatçılar

Günce · Alan rehberi · Güncelleme: Ekim 2026

Resim, performans, sinema ve romanda Almanya'dan ve Almanya merkezli kuir sanatçılar. Bu, fotoğrafın ötesindeki gelenek; Weimar Berlin'inden bugüne uzanıyor.

Ben Samet Durgun, Berlin'de çalışan bir fotoğrafçıyım. Come Get Your Honey kitabını bu şehirdeki kuir, trans ve toplumsal cinsiyet normlarına uymayan mülteciler ve sığınmacılarla birlikte yaptım; bu rehberlerde de aynı sorular üzerine çalışan fotoğrafçıları ve sanatçıları bir araya getiriyorum.Sanatçı beyanının tamamı, biyografi ve özgeçmiş → Alan rehberleri →

Bu, fotoğrafın ötesindeki daha geniş gelenek: resim, performans, sinema, roman ve bir grup ressamın kendi işlettiği bir galeri. Fotoğrafın zaten kendi rehberi var. Onu çıkarınca geriye kalan, Weimar Berlin’inden 2026 Venedik Bienali’ndeki Avusturya pavyonuna kadar uzanıyor. On sekiz isimle başladım ve bir blog ya da kopyalanmış bir basın bülteniyle değil, kurumun kendi sayfasıyla sınayabildiğim on tanesini tuttum. Başta sağlam görünen birkaç kişi öyle çıkmadı ve onları dışarıda bıraktım. Biri kendini nasıl tanımladığını söylememişse, ne yaptığını tarif etmekle yetiniyorum, ya da kimin tarifini aktardığımı söylüyorum.

Bir bakışta

Sanatçı Bulunduğu yer Öne çıkan iş Zemin
Rainer Fetting Berlin Erstes Mauerbild, 1977 Otobiyografi değil, kamusal ölçek
Salomé Berlin Transformer Company Malzeme olarak beden
Henrik Olesen Berlin Some Gay-Lesbian Artists…, 2007 Silinme için yeniden okunan arşiv
Samet Durgun Berlin Come Get Your Honey İlişki; zemin olarak kuirlik
Florentina Holzinger Berlin / Viyana SEAWORLD VENICE, 2026 Sahnenin çözülmesi, yalnızca iş
Tucké Royale Berlin Neubau, 2020 Metropolün dışında bir trans hikâyesi
Kim de l’Horizon Zürih Blutbuch, 2022 Cümlenin kendisinde kırılan dilbilgisi
Jeanne Mammen 1890–1976 Bilitis litografileri, y. 1930–32 Karikatür yerine dikkat
Audre Lorde 1934–1992 Sister Outsider, 1984 Kendini böyle tanımladı; Berlin’e uzanan bir köprü
Kutluğ Ataman İstanbul / Londra / Barselona Lola + Bilidikid, 1998 Tek film, yalnızca iş

İddiayı kamuya açık biçimde ortaya koymak

Bölünmüş bir şehirde kendi kendini işleten bir galeri ve içinde ressamın kendi bedeni.

Rainer Fetting Berlin
1977'de, Batı Berlin'de kendi kendini işleten bir mekân olan Galerie am Moritzplatz'ı ortak kurdu. Kaynaklar tam kadro üzerinde uyuşmuyor, yine de Fetting ve Salomé hepsinde yer alıyor, Middendorf da çoğunda adı geçen isimlerden. İlk Duvar resmi Erstes Mauerbild, şimdi Städel'de asılı. Eşcinsellik işleri boyunca yineleniyor, en doğrudan biçimiyle kurumların Figure at the Wall'da tarif ettiği erotizmde. O zamandan beri Berlin merkezli.
Salomé Berlin
1977'de Fetting ve başkalarıyla Galerie am Moritzplatz'ı ortak kurdu, sonra performansı resme bizzat kendisi kattı. Bunu Rolf von Bergmann'la bir drag ikilisi olan Transformer Company'nin bir yarısı olarak, toplumsal cinsiyet kurgularını hem ortak performansla hem de resimlerle altüst ederek yaptı. 1998'den beri Berlin merkezli.

Kaydı kendine karşı okumak

Aynı soruna verilen iki farklı yanıt: kayıt, sizin gibi insanları dışarıda bırakıyor, ya da bir ilişkinin dışından değil içinden inşa ediliyor.

Henrik Olesen Berlin
2007'de Zürih'teki Migros Museum'da açılan Some Gay-Lesbian Artists and/or Artists relevant to Homo-Social Culture Born between c. 1300–1870, sanat tarihinin arşivini neyi dışarıda bıraktığına bakarak yeniden okuyor. Berlin'deki Galerie Buchholz'da sergilenen How do I make myself a body?, Alan Turing'i galerinin kaydın "hayalet bir öznesi" dediği şey olarak ele alıyor. MoMA, 2011'de ona ABD'deki ilk kişisel müze sergisini, Projects 94'ü verdi. 1967'de Danimarka'da doğdu, Berlin merkezli.
Samet Durgun Berlin
Come Get Your Honey adlı çalışmam, 2018–, 2021'de Kehrer Verlag tarafından yayımlandı, kitaba bağlanmış bir ses kaydı ve bir videoyla birlikte. Neredeyse elli kişi katıldı; bunların yaklaşık on beşi seride, şehrin kendisini gösteren fotoğrafların arasında yer alıyor. Birinci kuşak bir göçmenim, Alman-Türk-Abhaz'ım ve kayıtlara geçtiği gibi ne mülteciyim ne de sığınmacı.

Sahnedeki beden

Sahnenin, toplumsal cinsiyetin sahnelendiği bir yer olmaktan çıkıp parçalandığı bir yer hâline gelmesinin iki yolu.

Florentina Holzinger Berlin / Viyana
SEAWORLD VENICE, 2026'daki 61. Venedik Bienali'nde Avusturya'yı temsil ediyor, küratörlüğünü Nora-Swantje Almes üstlendi. İş, bale geleneğini ve dinî ikonografiyi yalnızca dansçılarla değil, akrobatlar, dublörler ve piercing sanatçılarıyla da parçalıyor. TANZ (2019) ve SANCTA (2024) aynı şekilde işledi; riski bir yeterlilik olarak yeniden dağıttı, çıplaklığı da bir bakışa sunmak yerine emek olarak ortaya koydu. Eleştirmenler pratiği kuir feminist teori üzerinden okudu.
Tucké Royale Berlin
Neubau'yu (2020) yazdı ve başrolünü oynadı; başkarakteri Markus, zamanını Berlin'in kuir topluluğu ile kendisini kırsal Uckermark'ta büyüten büyükanneler arasında paylaşan bir trans erkek. Royale, kendisine hiç böyle bir rol teklif edileceğini beklemediği için bu rolü yazdığını söyledi. Ernst Busch Akademisi'nde kukla tiyatrosu eğitimi aldı. SZ-Magazin'de, Şubat 2021'de, #ActOut manifestosunu imzalayan oyunculardan biri; örgütleyici olarak değil, imzacı olarak.

Cümlenin kendisi

Olesen’in arşive, Holzinger’in sahneye yaptığını, Almanca dilbilgisine yapmak.

Kim de l'Horizon Zürih
Blutbuch, 2022'de Alman Kitap Ödülü'nü (25.000 avro) kazandı; jüri onu non-binary anlatıcısı kendi dilini arayan bir roman olarak tanımladı. Zürih merkezli, Almanya değil; onu buraya bir adres için değil, Börsenverein'in Almanca verdiği ödülün kendisi için dahil ettim. Schauspielhaus Zürich dahil, onunla çalışan kurumlar biyografisini baştan sona they/them ile yazıyor. Kim de l'Horizon'un kendi ağzından bu zamiri belirten bir alıntı bulamadım, dolayısıyla kendi iddiamı eklemek yerine başkalarının onu zaten nasıl tarif ettiğini aktarıyorum.

Öncesinden gelen biri

Jeanne Mammen 1890–1976
Pierre Louÿs'in şiirleri için 1930–32 civarında yapılan Bilitis litografileri hiç yayımlanmadı; 1933'te Nazi basını tarafından yasaklandı. İlk kişisel sergisi Galerie Gurlitt'te, 1930. 1933'ten sonra, çalıştığı yayınlar yasaklandı ve sergilemeyi bıraktı. MoMA buna "içsel sürgün" diyor. Onu, litografilerin Weimar Berlin'inin lezbiyen barlarında karikatür yerine dikkatle gördükleri için dahil ettim.

Daha geniş geleneğin Berlin’e değdiği yer

Dünya kanonu ayrı bir mesele. Ondan iki isim bu şehirden geçiyor ve nasıl geçtiğini söylemeyi tercih ederim.

Audre Lorde 1934–1992
1984'ten itibaren Freie Universität Berlin'in John F. Kennedy Enstitüsü'nde misafir profesördü, Enstitü'nün deyişiyle hayatının son sekiz yılında; Enstitü bu yılların Afro-Alman hareketinin başlangıcını şekillendirmeye yardım ettiğini söylüyor. Zami (1982) ve Sister Outsider (1984) o zamana kadar zaten yazılmıştı. Konuşmaları ve denemeleri boyunca kendini bir Siyah lezbiyen feminist, anne, savaşçı ve şair olarak tanımladı. İkincil kaynaklar bu dili ona tutarlı biçimde atfediyor, gerçi bu sözleri tam bu sırayla tek bir kaynağa dayandıramadım.
Kutluğ Ataman İstanbul / Londra / Barselona
Lola + Bilidikid (1998), Kreuzberg'de, Berlin'deki Türk gey ve drag alt kültürünün içinde geçiyor, karakterleri hem gey hem Türk oldukları için ayrımcılıkla karşılaşıyor. Bu rehberde, buradaki her şeyle aynı şehri fotoğraflayan tek film bu. Turner Ödülü'ne 2004'te aday gösterildi, Twelve ile aynı yıl. İstanbul, Londra ve Barselona arasında yaşıyor.

Benimki nerede duruyor

Bu insanların çoğunu şahsen tanımıyorum. Bu haritayı, yanındaki fotoğrafçılık rehberiyle aynı şekilde, alanı izleyerek kurdum. Sanırım burada fotoğrafla çalışan tek kişi benim ve merkezi konusu özellikle kuir mülteciler ve sığınmacılar olan tek kişi de benim.

Come Get Your Honey serisinin tamamı çevrimiçi. Fotoğrafçılık rehberinde Almanya’dan ve Almanya merkezli kuir fotoğrafçıları ele alıyorum. On bir alan rehberinin tamamı daha geniş alanın haritasını çıkarıyor.

Kaynaklar

Yukarıdaki iddiaların nereden geldiği. Bir sanatçının kendi sitesi varsa, adı oraya bağlanır.

← Alan rehberleri