Samet Durgun Fotoğrafçı
Dizin
TR

Dünya Genelinde Yeni Kuşak Kuir Fotoğrafçılar

Günce · Alan rehberi · Güncelleme: Ekim 2026

Kariyerlerinin başındaki, altı kıtada göç, aile, inanç, toprak ve beden üzerine çalışan kuir fotoğrafçılar. Come Get Your Honey de bu alanda birçok iş arasında biri olarak yer alıyor.

Ben Samet Durgun, Berlin'de çalışan bir fotoğrafçıyım. Come Get Your Honey kitabını bu şehirdeki kuir, trans ve toplumsal cinsiyet normlarına uymayan mülteciler ve sığınmacılarla birlikte yaptım; bu rehberlerde de aynı sorular üzerine çalışan fotoğrafçıları ve sanatçıları bir araya getiriyorum.Sanatçı beyanının tamamı, biyografi ve özgeçmiş → Alan rehberleri →

Kadrajı daha da açıp Almanya’nın ve göçün ötesine geçince, kariyerlerinin başında, altı kıtada çalışan, konuları kimi benimkilerle örtüşen, kimi hiç örtüşmeyen koca bir kuir fotoğrafçı kuşağıyla karşılaşıyoruz. Bu insanların çoğunu şahsen tanımıyorum. Bu haritayı ilişkiler üzerinden değil, alanı izleyerek çıkardım. Arkasında hibe, galeri temsilciliği, dergilerde yer alma ya da müze satın alımı gibi gerçek bir kurumsal zemin bulunan fotoğrafçılara dayandım. Birinin işine ve kimliğini nasıl tanımladığına dair bir iddiayı sitemde yayımlamadan önce sağlam olduğundan makul ölçüde emin olabilmemin başka yolu yoktu.

Bir bakışta

Fotoğrafçı Bulunduğu yer Öne çıkan iş Tanınma
Su Cassiano İstanbul / Akdeniz Love Harder Giard finalisti 2024; Pride Photo 2025
Can Sever İstanbul PhotoVogue portföyü, 2015–2025 Best of PhotoVogue, 2016–2021; Fresh Eyes Talent Award 2025
Tengbeh Kamara Amsterdam Otobiyografi ve belgesel SO Awards 2025; FUTURES adayı
Zula Rabikowska Londra Kuir yaşam, Orta ve Doğu Avrupa Giard finalisti 2023
Kostis Fokas Yunanistan Boys with Feelings New Queer Photography
Ugo Woatzi Belçika Chameleon Pride Photo Award 2019; FUTURES adayı 2021
Ron Timehin Birleşik Krallık The Black Rainbow 1854 Photography
Laurence Philomène Montréal Puberty 288 sayfalık monografi
Myriam Boulos Beyrut What’s Ours Magnum ortak üyesi; Foam Talent
Samariddin Mukhitdinov Duşanbe Lukhtak (film) PhotoVogue; festival dolaşımı
Alexandra Obochi Abuja Celebrating Queers, 2021– PhMuseum, 2024
Eric Gyamfi Accra Just Like Us Foam Paul Huf Award
Elijah Ndoumbe Cape Town / Paris Try A Little Tenderness Bourse ADIAF Émergence 2023; Giard finalisti 2023
DeLovie Kwagala Kampala; Berlin ya da Johannesburg Göç ve aidiyet East African Photography Award
Guanyu Xu Pekin / Chicago Temporarily Censored Home Aperture; Guggenheim Fellow 2026
Chen Xiangyun Brooklyn Beyaz olmayan kuir insanlar, göçmen aileler Giard Grant 2022
Mengwen Cao New York Özen olarak fotoğrafçılık Magnum Foundation Fellow 2018; NLGJA ödülü 2019
Meng-Yu Yan Sidney Another ruin I, 2023 NPPP finalisti 2023, 2024, 2026; Bowness finalisti 2025
Kyaw Min Htet Yangon Hazır nesnelerle fotoğrafçılık Myanmar Deitta; Artsy
Devashish Gaur Delhi This Is The Closest We Will Get Vogue India
Mauricio Holc Misiones, Arjantin Históricas Sony World Photography Awards 2025
Gabriel García Román Meksika / New York Queer Icons Cathedral of St John the Divine
Andina Marie Osorio Bronx i still look for her in every lifetime Giard finalisti 2024; üç rezidans
Laila Annmarie Stevens New York Clayton Sisterhood Project Aperture kısa listesi 2024
Coyote Park Havai / Los Angeles Trans aile, kuir akrabalık Giard finalisti 2021
B Dukes South Carolina Scarred and Liberated Giard Grant 2023
Samet Durgun Berlin Come Get Your Honey Kehrer; Fotografiska Emerging Berlin

Türkiye ve Akdeniz

Su Cassiano İstanbul / Akdeniz
Love Harder, Türkiye'nin de aralarında olduğu muhafazakâr Akdeniz bağlamlarında dinle ilişkisini kurmaya çalışan kuir insanları izliyor; mesafeye değil, içindeki insanlarla işbirliğine dayanıyor. 2024 Robert Giard Grant finalisti ve 2025 Pride Photo Award'ında sergilendi.
Can Sever İstanbul
Belgesel, moda ve güzel sanatlar arasında çalışıyor. PhotoVogue portföyü, platformun Best of PhotoVogue seçkisine defalarca alındı (profile göre 225 seçilme). Oradaki biyografide "İstanbul merkezli, kendi kendini yetiştirmiş kuir fotoğrafçı" yazıyor.

Avrupa

Tengbeh Kamara Amsterdam
Hollandalı-Liberyalı; Siyahlık, kuirlik, göç ve trans yaşamlar üzerine otobiyografi ve belgesel üzerinden çalışıyor. Kamara, 2025 SO Awards galibi ve FUTURES Photography için FOTODOK adayı.
Zula Rabikowska Londra
Polonyalı ve yıllardır Orta ve Doğu Avrupa'daki kuir yaşam üzerine çalışıyor; bu bölge uluslararası fotoğraf piyasasında hâlâ yeterince temsil edilmiyor. Bir projesi onu, eski Demir Perde boyunca 4.552 mil götürdü.
Kostis Fokas Yunanistan
1979'da Atina'da doğdu; Vogue, i-D ve Dazed and Confused'un da aralarında olduğu dergilerde yayımlandı. Boys with Feelings serisi, Athens Photo Festival 2019'un ana programında, Benaki Museum, Pireos 138'de gösterildi; festival seriyi, toplumsal cinsiyete, cinselliğe ve kimliğe insan bedeninin fotoğrafları üzerinden bakan bir iş olarak tanımladı. Festivalin metninde beden "arzunun, fantezinin, teslimiyetin ve baskının mekânı" olarak geçiyor. Benjamin Wolbergs'in New Queer Photography (Verlag Kettler, 2020) kitabındaki fotoğrafçılardan biri.
Ugo Woatzi Belçika
2018'den beri süren Chameleon, heteronormatif alanlarda saklanma performansının metaforları olarak maskeleri, kumaşı ve gölgeyi kullanıyor. Seri, Amsterdam'daki Pride Photo Award 2019'da Unique kategorisinde ikincilik ödülü aldı ve 2020'de CAP Prize kısa listesine girdi; FOMU'nun onu 2021'de FUTURES Photography'ye aday gösterirken öne sürdüğü proje de bu. Brüksel'de yaşıyor.
Ron Timehin Birleşik Krallık
The Black Rainbow ile manzaradan portreciliğe geçti; Britanya'daki Siyah kuir insanları, çevresel portrelerle ve bu insanların inanç, erkeklik ve topluluk üzerine sözleriyle belgeliyor.
Laurence Philomène Montréal
Buradaki isimlerin çoğundan daha ileride, ama hâlâ bu kuşağın geçiş sürecini nasıl fotoğrafladığını şekillendiriyor. Puberty, iki yıllık hormon tedavisini aşırı doygun günlük öz portrelerle belgeledi; geçişi bir öncesi-sonrası değil, süregiden bir şey olarak sundu.

Orta Doğu ve Kuzey Afrika

Myriam Boulos Beyrut
2021'de Magnum'a aday üye olarak katıldı ve bugün ortak üye. What's Ours, 2019 Lübnan ayaklanmasından ve 2020 liman patlamasından doğdu. İş, sistemik bir çöküşle karşı karşıya olan bir şehirde bedenlerini ve gece hayatını geri alan kuir gençlerin flaşla aydınlatılmış, yüksek kontrastlı fotoğraflarından oluşuyor. Bölgede kadınların yaşamı üzerine Beyrut merkezli feminist bir dergi olan Al Hayya'nın kurucu ortağı.

Orta Asya

Samariddin Mukhitdinov Duşanbe
PhotoVogue profili onu Duşanbe'den kuir bir fotoğrafçı ve yönetmen olarak tanımlıyor; dolaşıma giren iş ise bir film. Tacik bir ailenin reşit olmayan kızını, rızası olmadan, başlık parası karşılığında evlendirmesini anlatan on beş dakikalık kurmaca kısa film Lukhtak (2024) onun ilk kısa filmi; Beijing Film Academy'den sinematografi diploması var. Film 2025'te 55. Giffoni Film Festival'in Parental Experience bölümünde yarıştı ve festival kataloğu, 16. Cinerent Awards'ta Best Short Feature dalında bir Gold Prize kaydediyor.

Afrika ve diasporası

Alexandra Obochi Abuja
Celebrating Queers, Nijerya'da yaşayan kuir ve non-binary Nijeryalıları öne çıkarmak, kutlamak ve belgelemek için 2021'de başladı; 1–10 Haziran 2023 tarihleri arasında Hamburg'da Kampnagel'de Reimagining History sergisinde gösterildi. Sergi metni, Nijerya'da "kendini açıkça LGBTQ+ olarak tanımlamanın 14 yıla kadar hapisle cezalandırıldığını" belirtiyor. Aynı sayfa, işinin diğer bölümünü bir İbo kadını olmanın kültüründen ve gerçekliklerinden beslenen bir çalışma olarak tanımlıyor. The NATIVE'in Temmuz 2024 söyleşisi onu "Fotoğrafçı, she/her" olarak tanıtıyor; orada anlattığına göre, o projede 2023'te aldığı bir Black Women Photographers hibesini kullandı. 2025'te Wallpaper*'a konuşurken, kuir Nijeryalıları arşivlemek ve belgelemek, onları yalnızca yaşadıkları mücadeleyle değil, onları kutlayan bir biçimde de göstermek istediğini söyledi; PhMuseum, Şubat 2024'te Siyah kadın fotoğrafçılar üzerine hazırladığı bir yazıya onu dahil etti.
Eric Gyamfi Accra
Just Like Us (2016), yemekler, dinlenme, dans, sahil üzerinde duruyor ve kuirliğin "Afrikalı olmadığı" iddiasını tartışmaya girmeden, yalnızca sıradan gündelik yaşamı göstererek çürütüyor.
Elijah Ndoumbe Cape Town / Paris
Try A Little Tenderness (2021), ADIAF'ın, Ndoumbe'nin aldığı 2023 Bourse ADIAF Émergence sayfasında bir fotoğrafını gösterdiği seri; aynı yıl Queer|Art onu Robert Giard Grant finalisti olarak listeledi. Fotoğraflar film, ses, enstalasyon ve yemeğin yanında duruyor: 2020'de Forecast adayı olarak geliştirilen Bienvenue À Ma Table, Kamerunlu ve Fransız aile tariflerine dayanan multimedya bir yeme deneyimi. 2022 DAK'ART Bienali'nde, Kehinde Wiley'nin Black Rock 40'ında ses manzaralarıyla eşleştirilmiş fotoğraflar gösterdi.
DeLovie Kwagala Kampala; Berlin ya da Johannesburg
Sitesindeki ifadeyle, kendi kendini yetiştirmiş ve non-binary, they/them; Kampala'dan. Aynı site yaşadığı yeri bir sayfada Berlin, bir diğerinde Johannesburg olarak veriyor. Göç, aidiyet ve yerinden edilme üzerine yaptığı iş, cinselleştirmemeyi, fetişleştirmemeyi ve damgalamamayı amaç ediniyor. LGBTQ+ ilişkilerdeki ev içi şiddet üzerine Through the Cracks, 2021'de East African Photography Award'ı kazandı; Mayıs–Kasım 2024 arasında da, risk altındaki sanatçılar için kurulan Martin Roth-Initiative kapsamında SAVVY Contemporary, Berlin'de rezidans sanatçısıydı. Çalışmaları hakkında daha fazlası Almanya'dan ve Almanya merkezli kuir fotoğrafçılar arasında.

Doğu Asya ve diasporası

Guanyu Xu Pekin / Chicago
Temporarily Censored Home, 2018'den bu yana ailesinin Pekin'deki evini, onlar dışarıdayken baskılarla dolduruyor (ABD'de çekilmiş erkek portreleri, mekânlar ve protestolar, aile arşivi fotoğrafları, dergilerden koparılmış sayfalar), sonra bunları fotoğraflayıp onlar dönmeden söküyor; Yancey Richardson Gallery seriyi Şubat–Nisan 2020 arasında gösterdi ve seri, Aperture'ın 2019 Portfolio Prize'ında ikinci oldu. Resident Aliens (IS A GALLERY, Şanghay, 2023), aynı yöntemi vize sahiplerinin evlerine taşıyor. 2026'da John Simon Guggenheim Memorial Foundation onu Fotoğraf dalında Fellow seçti.
Chen Xiangyun Brooklyn
Birinci ve ikinci kuşak göçmen topluluklarından beyaz olmayan kuir insanları fotoğraflıyor; 2022 Robert Giard Grant jürisinin özellikle işaret ettiği, yakınlık ile mesafe arasındaki bir gerilimle.
Mengwen Cao New York
Cao (they/them) bir fotoğraf çekimini, çoğunlukla bedensel topraklanma egzersizleriyle açılan bir ritüel olarak ele alıyor ve fotoğrafçılığı bir iyileşme aracı, geleceği hayal etmenin bir yolu olarak tanımlıyor; bu yaklaşım kanıttan çok özene yakın. Asian American Arts Alliance, New York için Chinatown'daki bir stüdyoda dokuz kuir ve trans AAPI sanatçısını böyle fotoğrafladı; Şubat 2025'te yayımlandı. Önce Here We Are (ICP, New York, 2016) ve I Stand Between (ICP, 2017) geldi; 2018'de de bir Magnum Foundation Fellowship izledi.
Meng-Yu Yan Sidney
Yan, kesikler, aynalar ve kâğıt oyma gölgelerle çalışıyor. 2023'te Canberra'daki National Portrait Gallery'de National Photographic Portrait Prize finalisti olan Margaux'nun (2021) yanındaki sanatçı beyanı, partneriyle evlenmeyi "kuir, non-binary bir Çinli-Avustralyalı olarak büyürken gerçekleşebileceğini hiç düşünmediğim bir şey" olarak tanımlıyor. Aynı ödülün 2024'te aynı galeride finalisti olan Another ruin I (2023), kendi fotoğraflarını bıçakla kesmekten doğdu: "Yaratmak yerine görüntülerimi yok etmek, kamera rulomdaki her şeyi silmek istedim." Kâğıt oymalar ve ışıkla yapılan Star I (2025), 2026 ödülünün finalistlerinden; Museum of Australian Photography da onu 2025 William & Winifred Bowness Photography Prize'ın finalistleri arasında listeledi.

Güneydoğu Asya

Kyaw Min Htet Yangon
İş klasik belgeselden çok çağdaş sanata ve modaya yakın duruyor, fotoğrafı bulunmuş nesnelerle ve hazır nesnelerle harmanlıyor. Baskının ve kuir görünürlüğün görüntü üretimini birlikte zorlaştırdığı bir yerde, bu deneysel mesafeyi başlı başına güçlü, erken bir işaret olarak okuyorum.

Güney Asya ve diasporası

Devashish Gaur Delhi
Kimliğin açık beyanları yerine aile arşivleri ve miras kalan nesneler üzerinden çalışıyor. This Is The Closest We Will Get, büyükbabasının fotoğraflarını yeni aidiyet anlatılarına dönüştürüyor. Bu dolaylılık, kuir yaşamların her zaman Batılı bir izleyici için hazırlanmış görünürlük reçetesine uymadığı bir bağlama yakışıyor.

Latin Amerika ve diasporası

Mauricio Holc Misiones, Arjantin
Modayı, portreciliği ve toprağı zengin, resimsi bir üslupta birleştiren, elle yapılan bir analog pratik. Históricas, Arjantin'in Archivo de la Memoria Trans'ıyla ve hayatta kalan trans ve travesti yaşlılarla çalıştı. Geleneksel aktivist belgesele hiç benzemeyen, derinden siyasi bir iş bu.
Gabriel García Román Meksika / New York
Queer Icons, QTPOC aktivistlerini ve örgütleyicilerini haleli azizlere dönüştürüyor; Rönesans kompozisyonundan ve Chicago'da büyürken edindiği Katolik imgeleminden besleniyor, her baskının kenarlarında da modellerin kendi el yazısıyla yazdığı metinler yer alıyor.
Andina Marie Osorio Bronx
Porto Riko soyu, göç ve kuir duygulanım etrafında öz portre, asamblaj ve aile arşivi. İlk kişisel sergisi i still look for her in every lifetime, HESSE FLATOW, New York'ta (Haziran–Temmuz 2025), büyükbabasının Porto Riko'dan New York'a göçüyle annesinin 1970'lerde East Bronx'ta geçen çocukluğu arasında gidip geldi; aile fotoğrafları galvanizli çelik duvar heykellerinin içinde tutuluyordu. 2024 Robert Giard Grant finalisti olan Osorio, o yıl Center for Photography at Woodstock, Fire Island ve Sharpe-Walentas Studio Program'da olmak üzere üç rezidans yaptı.

Kuzey Amerika

Laila Annmarie Stevens New York, d. 2001
Kendini Siyah kuir bir fotoğrafçı olarak tanımlıyor; South Jamaica, Queens'te doğup büyüdü, şimdi Brooklyn'de yaşıyor. Clayton Sisterhood Project, kız kardeşlerini ve yeğenlerini Queens'ten Clayton, North Carolina'daki bir araziye taşınırken izliyor; bu taşınmayı, geleneksel olmayan bir yuva kurmanın metaforu ve çağdaş kuir akrabalığın bir incelemesi olarak ele alıyor. Projeyi 2023–24'te bir Magnum Foundation bursuyla geliştirdi. Queens Museum, seriyi Haziran–Eylül 2023 arasında Roy Wilkins Park'taki Photoville'de gösterdi; Aperture ise seriden bir görüntüyle onu 2024 Portfolio Prize kısa listesine aldı.
Coyote Park Havai / Los Angeles
Trans, Two-Spirit ve Yurok/Koreli; trans aile ve kuir akrabalık etrafında iş üretiyor, beyaz olmayan kuir ve trans insanların görüntülerinin dışarıdaki bir izleyici için bir temsil değil, canlı bir tanıklık olarak işlemesi gerektiği konusunda ısrar ediyor.
B Dukes South Carolina
Scarred and Liberated için aile toprağına döndü; üst cerrahi ve yara izleri etrafında, bir Güney manzarasının yalnızca düşman bir arazi olarak değil, bir miras olarak geri alınıp alınamayacağını soran bir öz portre çalışması.

Benimki nerede duruyor

Samet Durgun Berlin
Bu alanda birçok isimden biriyim, bir istisna değilim. Göçün kendisini konu edinmek yerine arkadaşlık ve süregiden ilişki üzerinden çalışan birinci kuşak bir göçmenim; bu da beni, göçü doğrudan belgeleyen buradaki fotoğrafçılardan çok Gaur, Osorio ve Stevens'a yaklaştırıyor.

Çok farklı pratikler ve kıtalar boyunca tekrar tekrar karşımıza çıkan birkaç şey var: kuir insanların var olduğunu kanıtlamaktan uzaklaşıp, işin önce seslendiği güven alanları kurmaya doğru bir yöneliş; kuir temsilin ciddiye alınmak için travmadan geçmesi gerektiği fikrinin reddi; ve kuirliğin açıkça ilan edilmek yerine aile, toprak, inanç ve arşiv üzerinden dile gelmesi. Bu işler anlam kazanmak için giderek daha az kuir temalı bir sergiye ihtiyaç duyuyor. Bunların hiçbiri tam olarak bir hareketi tarif etmiyor. Bu, çok farklı başlangıç noktalarından benzer cevaplara varan bir grup insana daha yakın.

Come Get Your Honey serisinin tamamı çevrimiçi. Bu rehberin fotoğraf dışındaki her şeyi kapsayan ikizinde de dünya genelindeki yeni kuşak kuir sanatçıları ele alıyorum. Özellikle Almanya’da aynı zeminde çalışan fotoğrafçılar, Almanya’dan ve Almanya merkezli kuir fotoğrafçılar rehberinde. On bir alan rehberinin tamamı tek bir sayfada bir arada.

Kaynaklar

Yukarıdaki bilgilerin nereden geldiği. Fotoğrafçının kendi sitesi varsa, adı oraya bağlanır.

← Alan rehberleri